صفحه 123، کل پارگراف و شکل 21:

گیاهان همانند سایر جانداران، راهبردهای ویژه ای در شرایط متنوع زیستی دارن، بطوریکه فعالیت های آنها در جهتی تنظیم می شود که بیشترین بازدهی با کمترین تلاش داشته باشند. بعنوان مثال در گیاهان تولید و مصرف مواد آلی ، حساب شده می باشد . شما فرض کنید که فصل بهار از راه رسیده وگیاه قرار است گل بدهد و سپس میوه تولید کند،اگر تعداد گل ها که قرار است به میوه تبدیل شوند( محل مصرف)، بیش از تعداد برگ هایی باشد که فتوسنتز می کنند (محل منبع)، گیاه دست به مدیریت زیستی می زند ،بطوریکه شروع به حذف بعضی گل­ها ،دانه ها و حتی میوه های خود می کند تا بتواند مقدار مناسب مواد قندی  به محل های مصرف برساند .حال سوال اینجاست که گیاه از کجا و چگونه می فهمد که تعداد گل های آن، بیش از تعداد برگ هایش است؟ گیاه که عقل و شعور و چشم ندارد!!!. واقعیت اینست که در طی تکامل و در طی چندین میلیون سال که از عمر نسل گیاهان می گذرد ، نسل فعلی و آخرین ورژن گیاهان ، تولید برخی پیام آور های شیمیایی (ازجمله هورمون های گیاهی) را به ارث برده اند که بواسطه آنها و بصورت ذاتی و غریزی به این سطح از قابلیت ها رسیده اند که می توانند از تعداد گل هایشان بکاهند تا بتوانند میوه  های کمتر ولی مرغوب تر تولید کنند(گیاهان سازگار با محیط). در باغبانی ، برای داشتن میوه های درشت تر ولی کمتر ، تعدادی از گل ها یا میوه ها ی جوان را می چینند تا گیاه انرژی محدود و مشخص  خود را برای تولید میوه کمتر ولی درشت تر صرف کند.

شکل 21 این صفحه، آزمایشی را نشان می دهد که در آن ابتدا، از تنه درخت جوانی ،بخش روپوست (یا بخش چوبی ) و پوست را جدا می کنند و شما در قسمت جراحی شده ،فقط استوانه آوندی را می بینید . می دانیم در استوانه آوندی، آوند آبکش به سمت بیرون و آوند چوبی به سمت درون  گیاه قرار گرفته است. حال اگر با احتیاط فقط آوند آبکش آن منطقه را برداریم ،آنچه قسمت بالا و پایین تنه درخت را بهم وصل می کند آوند چوبی خواهد بود. پس از گذشت زمان ، مواد آلی در آوند آبکش بالای منطقه بریده شده، جمع شده و باعث تورم در این بخش میشود و این نشان دهنده محل آوند آبکش است و چون تورم در قسمت بالا بوده و در قسمت پایین منطقه بریده شده دیده نمی شود پس جهت جریان شیره پرورده از بالا به پایین است.