صفحه 118 پاراگراف 4:

بخش غیرآلی خاک: این بخش که عمدتاً از اکسیژن و سیلیس تشکیل یافته است از تخریب فیزیکی و شیمیایی سنگ­ها در فرایندی به اسم هوازدگی بوجود می­آید. طی هوازدگی، قسمت­های سطحی سنگ­ها که با هوا در تماس مستقیم هستند متلاشی میشوند و بدون آنکه جابجا شوند به خاک تبدیل میشوند. انواع هوازدگی:

الف) هوازدگی فیزیکی: تغییرات زیاد دما، باعث انجماد و ذوب شدن متناوب آب لابلای ذرات سطحی سنگ­ها می­شود. طی اینوع هوازدگی، ترکیب شیمیایی سنگ تغییر نمی­کند. انبساط و انقباض سنگ­ها ناشی از تغییر دما به اینوع هوازدگی کمک می­کند.

ب) هوازدگی شیمیایی:هوازدگی فیزیکی با ریزتر کردن ذرات سنگ، نسبت سطح به حجم آنها افزایش می دهد و آنها را بیشتر در معرض اکسیژن هوا و اسیدهای تولید شده توسط بعضی از جانوران و ریشه گیاهان قرار می­دهد، بطوریکه زمینه مناسب برای هوازدگی شیمیایی فراهم می شود. طی هوازدگی شیمیایی ترکیب شیمیایی سنگ عوض میشود. گیاهان در حال پوسیدگی بویژه در محیط­های مرطوب و جنگلی، اسیدهایی تولید می­کنند که اینوع هوازدگی را تشدید می­کنند. همچنین باکتری­های تجزیه کننده، محیط اسیدی را برای هوازدگی شیمیایی فراهم می­کنند. باران اسیدی هم باعث هوازدگی شیمیایی میشود.

نکته: ذرات حاصل از هوازدگی فیزیکی و شیمیایی ممکن است بسیار ریز (مثل رس) یا بسیار درشت (مثل ماسه) باشند.