|
کنکور و المپیاد زیست شناسی 1404 ( 100 در صد تضمینی و مطمئن ) | شماره تماس : 09123667097
|
صفحه 115، پاراگراف 2( سازش با محيط):.
گياهان ،همانند ديگر جانداران ميتوانند در محدودهاي از شرايط محيط زیستگاه، بيشترين بازدهي رشد و نمو را داشته باشند ولي با تغييرات محيط خارج از اين محدوده، براي بالا بردن توان زندگي، تغييرات و واكنشهايي ويژه در ساختار و عملكرد از خود بروز ميدهند كه سرجمع ،سازش با محيط ناميده ميشود. در ايران بخش عمدهاي از مركز و جنوب، كويری و بياباني است، (مانند كوير لوت و نمك) و يكي از سازگاريهايي كه گياهان ساكن مناطق گرم و خشك ايران بايد به وجود آورند مقابله با كم آبي است. براي همين گیاهان ساکن این مناطق متناسب با تغييرات محيطي در ساختار خود، تغييراتي به وجود آوردهاند. در مناطق گرم و خشك، آب كمي وجود دارد و طبيعي است كه پوشش گياهي اندكي مشاهده كنيم .تابش شديد نور آفتاب و دماي بالا (مخصوصاً طي روز) از ويژگيهاي مناطق گرم و خشك است. در چنين مناطقي گياهاني موفق به بقا ميشوند كه توانايي بالايي در جذب و نگهداری آب داشته باشند و ساز و كارهايي به كار برند كه آب كمتري را از دست بدهند.
