صفحه 108، پاراگراف 4 (بافت نرم آكنه يا پارانشيمي) و شكل 14:

از ويژگي‌هاي بافت پارانشیمی موارد زير قابل ذكر است:

1- رايج‌ترين بافت در سامانه بافت زمينه‌اي است زيرا عمده پيكر گياهان (مانند مغز و بيشترين بخش پوست ساقه و ريشه) از اين نوع بافت زمينه‌اي تشكيل يافته است.

2- ياخته‌هاي سازنده اين نوع بافت به همان نام بافت بوده و ياخته پارانشيمي (نرم آكنه‌اي) ناميده مي‌شوند. اين ياخته‌ها ،مثل هر ياخته گياهي ديگر، داراي ديواره ياخته‌اي است اما ديواره ياخته‌اي آن‌ها فقط تيغه مياني و ديواره نخستين داشته و براي همين ديواره نازكي دارند. شكل اين ياخته‌ها، چندضلعي منظم يا نامنظم است.

3- ديواره ياخته‌هاي پارانشيمي، چوبي نشده، يعني ماده ليگنين روي سطح داخلي ديواره آنها رسوب نكرده بنابراين ارتباط سيتوپلاسمي بين ياخته‌ها از طريق پلاسمودسم‌ها برقرار است. كتاب درسي در اين باره اشاره كرده كه نسبت به آب نفوذپذير است يعني ارتباط سيتوپلاسمي بين ياخته‌هاي پارانشيمي مجاور از طريق پلاسمودسم‌ها برقرار مي‌شود.

4- عمده ترميم بخش‌هاي زخمي گياه بر عهده ياخته‌هاي پارانشيمي است. از ويژگي ياخته‌های پارانشیمی ،تقسيم ياخته‌اي است كه در موارد اورژانسي انجام مي‌شود.

5- از جمله وظايف ياخته‌هاي سازنده بافت پارانشيمي مي‌توان موارد زير را بيان كرد:

الف) ذخيره مواد: به عنوان مثال در آميلوپلاست‌هاي غده سيب زميني و دانه‌هاي گياهان مختلف، ياخته‌هاي پارانشيمي، مقادير فراواني نشاسته ذخيره مي‌شود.

ب )فتوسنتز: بعضي از ياخته‌هاي پارانشيمي دارای كلروپلاست، كلروفيل‌دار هستند و عمل فتوسنتز انجام مي‌دهند. مثلاً در برگ گياهان در بخش ميان برگ، پارانشيم‌هاي كلروفيل‌دار زيادي وجود دارد.

6- وجود فضاي بين ياخته‌اي کم و زیاد از ويژگي‌هاي مهم بافت پارانشيمي است.

شكل 14 همين صفحه (بخش الف) نشان مي‌دهد كه اولاً ياخته‌هاي نرم آكنه‌اي، ديواره ياخته‌اي نازكي دارند و ثانياً فضاي بين ياخته‌اي كمي بين آن‌ها وجود دارد. در قسمت ب اين شكل ،يك ياخته پارانشيمي چند وجهي ديده مي‌شود كه حاوي كريچه درشت و چندين كلروپلاست بوده و به كمك لان‌هاي خود مي‌تواند ارتباط سيتوپلاسمي بين ياخته‌هاي مجاور را برقرار سازد.