صفحه 104، پاراگراف 5:

تركيبات رنگي موجود در كريچه‌ها (مثل آنتوسيانين) و يا موجود در رنگ ديسه‌ها (مثل كلروفيل، كاروتن، گزانتوفيل و ليكوپن) خاصيت آنتي‌اكسيداني (پاداُكسندگي) دارند. من اول بايد براتون تركيبات اكساينده و آثار آن‌ها در بدن را توضيح بدم و سپس برم سراغ خاصيت ضد اكسايندگي تركيبات رنگي گياهان.

راديكال های آزاد، به اتم ها، مولكول ها و يا يون هایی گفته مي‌شود كه الكترون جفت نشده دارند. به عبارتي داراي پوسته الكتروني ناکامل هستند .در انسان مهمترين راديكال آزاد، اكسيژن است كه در معرض انواع پرتوها، استرس و دود سيگار مي‌تواند تك الكترون از ديگر مولكول‌ها گرفته و باعث تخريب DNA شود و اين مي‌تواند باعث به وجود آمدن انواع سرطان، آسيب‌هاي مغزي و ... شود. در اين ميان آنتي‌اكسيدان‌ها با جمع‌آوري راديكال‌هاي آزاد علاوه بر اینکه،مانع از آسيب DNA ياخته‌ها مي‌شوند، دستگاه ايمني را هم تقويت مي‌كنند. تركيبات رنگي موجود در كريچه‌ها و رنگ ديسه‌ها (مثلاً كاروتن) با جمع‌آوري راديكال‌هاي آزاد، نقش آنتي‌اكسيداني دارند و مانع از آسيب سلول‌هاي بدن مي‌شوند، بطوريكه از بروز سرطان پيشگيري كرده و كاركرد مغز و ديگر اندام‌ها را تقويت مي‌كنند و برای همینه که میگن میوه و سبزی زیاد بخورین، مخصوصا در این آشفته بازار!!!.