صفحه 97، پاراگراف 2 (لوله های مالپیگی) و شکل 17:

مارچلو مالپیگی، زیست شناس قرن 17 اهل ایتالیا، در حشرات (مانند ملخ)، سامانه دفعی ویژه ای شناسایی کرد  که بعدها به آن لوله های مالپیگی گفتند. اگر شما به شکل 40 (صفحه 45 )نگاه کنید، در مسیر لوله گوارش ملخ، رشته های متصل به روده ملاحظه می کنید که در واقع لوله هایی هستند که به دفع مواد زائد از بدن حشرات کمک می کنند. لوله های مالپیگی، لوله های تقریباً طویل ته بسته ای هستند که در حشرات (مانند ملخ)، سامانه دفع مواد زائد محسوب میشود. این سامانه را در ملخ مورد مطالعه قرار می دهم:

ملخ، دستگاه گردش خون باز دارد بطوریکه همولنف آن در حفره عمومی بدن واقع شده است. در سیستم دفع لوله های مالپیگی ملخ، سه مرحله دیده میشود:

مرحله اول: یون های پتاسیم وکلر همولنف با انتقال فعال (صرف انرژی) وارد لوله های مالپیگی می شوند. این مرحله نوعی جذب است(جذب یونها از همولنف به مجرای لوله مالپیگی) ولی کتاب درسی برای آن از واژه ترشح استفاده کرده است. این مرحله باعث افزایش فشار اسمزی درون لوله های مالپیگی میشود.

مرحله دوم: با افزایش فشار اسمزی درون لوله های مالپیگی، مولکول های آب طی فرایند اسمز از همولنف جذب مجرای لوله های مالپیگی می شوند.

مرحله سوم: با ترشح فعال (با صرف انرژی) ،بلورهای جامد اوریک اسید وارد لوله های مالپیگی می شوند.

پس، از این سه مرحله ،در لوله های مالپیگی، ترکیبی از آب، یون ها (پتاسیم و کلر) و اوریک اسید وجود دارد که به روده ملخ می ریزند. در روده، فرایند باز جذب انجام می شود، بطوریکه با عبور مایعات روده، آب و یون ها باز جذب میشود ولی اوریک اسید باز جذب نمی شود و همراه با مواد دفعی دستگاه گوارش ملخ بصورت ادرار و مدفوع از مخرج دفع میشود.

شکل 17 این صفحه، برش طولی از بخش روده ای ملخ را نشان می دهد که در آن مواد دفعی همچون اوریک اسید و یون ها (سدیم و کلر) با انتقال فعال و آب به روش اسمز از همولنف وارد لوله های مالپیگی شده و سپس یون ها و آب از طریق راست روده به بدن باز جذب میشوند. از این شکل معلوم است که هر لوله مالپیگی، نه مستقلاً، بلکه به کمک یک مجرای مشترک، محتویات خود را وارد روده جانور می کند. فشار اسمزی روده، بیش از راست روده است، زیرا به روده، یون ها اضافه میشوند، در حالیکه از راست روده، یون ها باز جذب می شوند.