صفحه 60، پاراگراف 3 و 4 (تنفس پوستی) – صفحه 61، سطر اول:

پوست، یک اندام محسوب می‏شود که از بافت‏ های مختلف (مثل پوششی و پیوندی) تشکیل شده است. در بعضی جانداران، ویژگی‏های در پوست بوجود می‏آید که آنرا برای تنفس (یعنی تبادلات گازهای تنفسی) مناسب می‏کنند، از جمله:

1-داشتن مویرگ‏های خونی فراوان.            2-مرطوب بودن

در برخی جانوران ،تنفس پوستی ،تنها راه تبادلات گازهای تنفسی است و اگر پوست آسیب ببیند و یا شرایط ویژه خود را از دست دهد (مثلاً مرطوب بودنش را) زندگی جانور به خطر می‏افتد. بعنوان مثال کرم خاکی فقط تنفس پوستی دارد و باید حتماً در محیط مرطوب زندگی کند و گازهای تنفسی را با هوای موجود در فضاهای خالی بین ذرات خاک مبادله می‏کند.

در برخی دیگر از جاندارن ،تنفس پوستی نقش کمکی دارد بطوریکه در کنار روش اصلی تنفسی ،تنفس پوستی وجود دارد. بعنوان مثال در برخی مهره‏ داران شش‏دار تنفس پوستی برای کمک به تنفس ششی انجام می‏شود مانند:

1-     لاک ‏پشت ‏های آبی: از خزندگانی می‏باشند که برای شکار و تغذیه از گیاهان به محیط آب می‏روند و در خشکی استراحت می‏کنند.

2-     سمندرهای شش ‏دار: از دوزیستان دم‏دار هستند. بعضی از سمندرها، شش ندارند و از طریق پوست و مخاط دهان تنفس می‏کنند. سمندرهای بدون شش بدن دراز و باریک دارند تا تنفس پوستی راحتی داشته باشند و اغلب در آب و یا محیط مرطوب زندگی می‏کنند. در سمندرهای شش ‏دار علاوه بر شش‏ها، پوست هم در تنفس نقش دارد.

3-     مارهای آبی: ایندسته از مارها که در مناطق جنگلی، مرداب‏ها و رودخانه ‏ها زندگی می‏کنند دمی پهن دارند که از آن برای جلو راندن خود در آب استفاده می‏کنند. این مارهای هر چند از نظر تغذیه به محیط آب وابسته هستند (ماهی‏ های ریز را می‏خورند) ولی برای تنفس مجبورند در فواصل معینی به سطح آب بیایند. پس در این دسته از جانوران هم، پوست به تنفس از طریق شش‏ها کمک می‏کند.