صفحه 41، پاراگراف 4 و شکل 35:

شما اگر ساختار لوله گوارش صفحه 29 و توضیحات مربوط به تک ‏تک پاراگراف ‏های این صفحه را دوباره ملاحظه بفرمائید، می‏بینید که در لایه ماهیچه ‏ای و لایه زیر مخاطی، یاخته‏ های عصبی بصورت شبکه عصبی، سازمان یافته ‏اند و این وضعیت در سراسر لوله گوارش (از مری تا مخرج) وجود دارد. کتاب درسی، به این شبکه یاخته‏ های عصبی، "دستگاه عصبی روده‏ای" گفته که از ویژگی‏های آن می‏توان موارد زیر را اسم برد:

1-     تحرک و ترشح لوله گوارش را تنظیم می کند: بعنوان مثال، همانطوریکه در توضیحات پاراگراف آخر و شکل 29 (قسمت پ) صفحه 38 براتون عرض کردم، درون پرزهای دیواره روده باریک، یاخته‏ های ماهیچه‏ ای وجود دارد که پس از تحریک یاخته‏ های عصبی دستگاه عصبی روده‏ای، به انقباض درآمده و باعث حرکت پرزها می‏شوند. حرکت این پرزها باعث افزایش جذب غذا می‏شود.

2-     می‏تواند مستقل از دستگاه عصبی خود مختار فعالیت کند: اصلاً؛ علت استفاه از اصطلاح دستگاه برای آن، استقلال عمل آنست. البته دستگاه عصبی خود مختار، می‏تواند بر فعالیت دستگاه عصبی روده‏ای تأثیرگذار باشد. همانگونه که گفتم اعصاب سمپاتیک و اعصاب پاراسمپاتیک بطور معمول، عملکرد مخالف هم دارند، بطوریکه معمولاً اعصاب پاراسمپاتیک فعالیت دستگاه گوارش را افزایش و اعصاب سمپاتیک فعالیت آنرا کاهش می‏دهد. مثال نقض این مورد همانطوریکه قبلاً هم گفتم، تنظیم ترشح بزاق است که هر دو اعصاب سمپاتیک و اعصاب پاراسمپاتیک نقش افزایش فعالیت ترشحی غده‏های بزاقی دهان را بر عهده دارند.

شکل 35 این صفحه نشان دهنده حضور شبکه یاخته‏ های عصبی در لایه ماهیچه ‏ای و لایه زیر مخاطی دیواره لوله گوارش است. همانگونه که در شکل می‏بینید، در لایه بیرونی (خارجی‏ ترین لایه با رنگ زرد) و لایه مخاطی (درونی‏ ترین لایه دارای برجستگی ‏های انگشت مانند) شبکه یاخته‏ های عصبی دیده نمی‏شود.